Een 'normale of rustige' bevalling kan veel impact hebben op je baby in de weken die volgen. Van stress tot voorkeurshouding.

Veel ouders die bij mij komen, zeggen hetzelfde: “De bevalling ging eigenlijk goed… maar toch voelt het alsof er iets niet helemaal lekker zit.”

En dat klopt vaak ook.

In mijn praktijk zie ik regelmatig baby’s waarbij geen sprake is van grote complicaties, maar wel van kleine gebeurtenissen tijdens de bevalling die invloed kunnen hebben op hoe een baby zich daarna voelt en gedraagt.

Wat gebeurt er tijdens een bevalling bij je baby?

Tijdens de geboorte moet een baby zich een weg banen door het geboortekanaal. Daarbij ontstaan er druk, rotatie en rek op het lichaam. Dat is normaal en daar is een baby ook op gebouwd.

Maar soms verloopt dit proces net even anders.

Denk bijvoorbeeld aan een navelstreng die om de nek zat. Of een bevalling die heel lang duurde, waarbij een baby langere tijd onder druk heeft gestaan. Het tegenovergestelde zie ik ook: een stortbevalling, waarbij alles juist zó snel gaat dat het lichaam nauwelijks tijd krijgt om zich aan te passen.

En dan zijn er nog situaties waarin hulpmiddelen nodig zijn, zoals een vacuümpomp. Vaak heel helpend en noodzakelijk, maar het geeft wel extra belasting op het hoofdje.

Op zichzelf zijn dit geen “problemen”. Maar ze kunnen wel spanning achterlaten in het lichaam.

Hoe merk je dat bij je baby?

Wat ik interessant vind, is dat de signalen vaak niet direct gekoppeld worden aan de bevalling.

Ouders komen bijvoorbeeld met een baby die:

• moeilijk drinkt of snel loslaat

• veel huilt of lastig te troosten is

• slecht slaapt

• een duidelijke voorkeurshouding heeft

• zich vaak overstekt

En dan hoor ik in het verhaal: “De bevalling ging eigenlijk prima… alleen…” En juist in dat “alleen” zit vaak de sleutel.

In de praktijk

Laatst zag ik een baby van een paar weken oud. Ouders kwamen omdat hij erg onrustig was en het voeden moeizaam ging.

De bevalling was snel gegaan, maar verder was er niks bijzonders. Bij het onderzoek voelde ik dat er spanning zat in de nek en rondom de overgang van schedel naar hals. Het draaien naar één kant ging duidelijk minder makkelijk.

Na twee behandelingen merkte de moeder al verschil. Het drinken ging rustiger, hij leek meer ontspannen en sliep beter. Geen “wonder”, maar wel een logisch gevolg van minder spanning in het systeem.

Wat doet osteopathie bij pasgeboren baby's?

Bij baby’s werk ik heel zacht. Geen manipulaties, geen “kraken”. Het gaat vooral om het voelen waar spanning zit en het lichaam helpen die spanning los te laten.

Je kunt het een beetje zien als het herstellen van bewegingsvrijheid. Zodat een baby weer makkelijker kan draaien, drinken, ontspannen en slapen.

Wanneer is het verstandig om te laten kijken?

Mijn advies aan ouders is meestal simpel: vertrouw op je gevoel.

Als je merkt dat je baby niet lekker in zijn vel zit, of als je denkt “er klopt iets niet”, dan is het zinvol om ernaar te laten kijken. Zeker als de bevalling net even anders is verlopen dan verwacht. Je hoeft niet te wachten tot klachten “erg genoeg” zijn. Juist bij jonge baby's kunnen we vaak met relatief weinig behandelingen al veel verschil maken.